Problem Sarajeva ne može biti njegova antifašistička tradicija. Nažalost, njegov problem nije ni sistematsko komunističko skrnavljenje kulturne jezgre grada: srušene Skender-pašića džamija na Skenderiji, Kalin hadži-Alijina džamija kod Narodnog pozorišta, Bakrbabina džamija na Atmejdanu, Ajaz-begova džamija na kojoj je hotel Central. Nije problem ni izmijenjena trasa puta za Vogošću, kako bi se ciljano srušili džamija i tekija uz nju.
Za to vrijeme, u Sarajevu nije porušena nijedna crkva, ili sinagoga. Nije problem u Sarajevu mirnodobski i revolucionarno porušiti mihrabe i uzorati mezaristane, koji se stidljivo iskopavaju desetljećima poslije. Uskrsle jeneaovske Sarajlije pored tih iskopina i prolaze kao pored turskog groblja.Nije problem to što glavna sarajevska ulica i danas nosi Titovo ime, iako je Zagreb nekadašnji Trg maršala preimenovao u Trg Republike Hrvatske. Beograd svoje središte nikada nije ni nazivao po Titu, već po srpskom knezu iz dinastije Obrenovića.
Ništa to nije problem, ali muslimanski identitet Sarajeva jeste. Problem je to što je njegov osnivač bosanski sandžak-beg, što je njegov rodni list vakufnama – islamski pravni dokument, što njegovo zlatno doba čine džamije, tekije, musafirhane, mlinovi… Problem je što Sarajevo nije najveći srpski grad poslije Beograda i što njegovu historiju sada pišu oni koji su ga odbranili.Onda gledaj lafčino, vidiš ga… Isa-bega Ishakovića!
FB Ismet Bećar
