Dodik se po pravilu služi istorijskim falsifikatima. Prvi i osnovni falsifikat koji on navodi je da Bosna i Hercegovina svoju državnost mora isključivo da veže za Dayton i da ona prije Daytona nije postojala. Što je potpuna laž i istorijski falsifikat. I ako ustaški pokret „merimo“ u odnosu prema Srbima, njegov, dakle, zločinački i genocidni karakter, onda četnike „merimo“ isključivo prema Muslimanima. U tom slučaju je i četnički pokret jednako kao ustaški pokret, zločinački i genocidni.
Predsjednik bh. entiteta Republika Srpska Milorad Dodik oglasio se povodom 25. novembra, Dana državnosti Bosne i Hercegovine, te je još jednom pokušao falsificiranjem povijesti obmanuti cjelokupnu javnost. O Dodikovim prevarama i obmanama razgovarali smo s povjesničarem Milivojem Bešlinom.
-Bošnjačka politika više od tri decenije uporno falsifikuje i prošlost i sadašnjost, pa od saradnika nacista i ustaša, što je bio najveći dio bošnjačkog naroda, oni sebe danas promovišu za čuvare antifašističkog nasljeđa u BiH, čime pokušavaju da redizajniraju imidž svog naroda koji je podržavao naciste, kazao je Dodik.
Dodik je ponovno pokušao obmanuti javnost tvrdeći da su se Srbi antifašisti borili samo protiv ustaša i nacista, ne spominjući partizansku borbu protiv fašističkog četničkog pokreta, koji je tijesno surađivao s ustašama.
Dodikova retorika je u skladu s matricom koju zastupa i njegov mentor Aleksandar Vučić u susjednoj Srbiji.
Povjesničar Milivoj Bešlin, profesor sa beogradskog univerziteta, govorio je o obmanama i falsifikatima povijesti kojima se služi Milorad Dodik, po uzoru na režim u Beogradu.
-Dakle, Dodik se po pravilu služi istorijskim falsifikatima. Prvi i osnovni falsifikat koji on navodi je da Bosna i Hercegovina svoju državnost mora isključivo da veže za Dayton i da ona prije Daytona nije postojala. Što je potpuna laž i istorijski falsifikat. Republika Bosna i Hercegovina je kao suverena i međunarodno priznata država bila članica Ujedinjenih nacija. Svoju državnost ona je vukla upravo iz antifašizma.
I ta državnost je ustanovljena na Drugom zasedanju AVNOJ-a, gde je vraćena državnost i Srbiji i Crnoj Gori i ustanovljena državnost i svih ostalih federalnih država, budućih republika unutar Jugoslavije, kazao je Bešlin za “Slobodnu Bosnu”.
-Bosanskohercegovačka državnost je vrlo postupno građena, od ZAVNOBIH-a, preko Drugog zasedanja AVNOJ-a, pa kroz Drugo zasedanje ZAVNOBIH-a, do 1945. godine, i ona je funkcionisala sve vreme Jugoslovenske federacije kao federalna država ravnopravna sa drugima u Jugoslaviji. I da je iz toga, naravno, i prema zaključcima Badinterove komisije, ali naposletku i samog jugoslovenskog Ustava, Bosna i Hercegovina na osnovu te državnosti dobila suverenost i međunarodno priznanje 1992. godine i postala članica Ujedinjenih nacija.
Slični članci
Bosna i Hercegovina je redefinisana u Daytonu, ali nije nastala u Daytonu. Antifašistički pobednici, kada su konstituisali državnost BiH 1944-45., pozivali su na srednjovekovne temelje bosanske državnosti.
Dakle, to je u stvari najbolji primer na koji način se Dodik služi istorijskim falsifikatima. Jednako je tako falsifikat da se Bošnjaci i Hrvati isključivo vezuju za fašizam, a da se Srbi vezuju samo za antifašizam.
Jer bismo onda stvarno mogli uspostaviti paralelu. Ako je ustaški pokret bio, a bio je dominantno hrvatski, onda je četnički pokret bio dominantno srpski.
I ako ustaški pokret „merimo“ u odnosu prema Srbima, njegov, dakle, zločinački i genocidni karakter, onda četnike „merimo“ isključivo prema Muslimanima. U tom slučaju je i četnički pokret jednako kao ustaški pokret, zločinački i genocidni jer se po metodama, ciljevima, i po svojoj suštini ustaški odnos prema Srbima nije razlikovao od četničkog odnosa prema Muslimanima. Samo je bilo pitanje odnosa snaga na terenu. Sve ovo što je Dodik rekao je čisti falsifikat.
Na pitanje zbog čega službeni Beograd, a samim tim i Banja Luka u posljednjih 30 godina pokušavaju izjednačiti zločinački četnički pokret i partizane i na taj način prekrojiti povijest, Bešlin odgovara:
-Pošto je partizanski pokret bio nadnacionalni, a s druge strane srpski nacionalizam, jednako kao hrvatski i jednako kao svi jugoslovenski nacionalizmi, su završili Drugi svetski rat na strani okupatora, kao kolaboranti i sa jasnom istorijom svojih zločina.
I to je onda pokušaj da u poslednjih 30 i više godina vladajuću nacionalističku ideologiju srpski nacionalisti prebace, dakle, sa te kolaborantske i profašističke strane na antifašističku stranu. To im ne može uspeti. Kao što su četnici jasno završili Drugi svetski rat na strani Sila osovine, odnosno na strani fašizma, tako su srpski i svi ostali jugoslovenski nacionalizmi završili na strani fašizma.
Ne može ih niko naknadnim falsifikatima prebaciti na stranu antifašizma, jer oni tamo nisu pripadali. Na strani antifašizma je bio samo jedan jugoslovenski pokret, a to su bili partizani. A unutar njega, dakle, njegovog jugoslovenskog karaktera, bili su Srbi, Hrvati, Muslimani, Crnogorci, Makedonci, Slovenci itd.
